Dinsdag 2 juni, 41 weken en 1 dag zwanger en toen opeens niet meer zwanger, maar mama van een prachtige dochter genaamd Silke Rosita. Opeens? Ja opeens, want na ruim 9 maanden zwanger zijn, kan je in een uur van zwanger naar kind op buik wel snel noemen lijkt me. Een uur? Ja, een uur…ik ben er zelf nog steeds van ondersteboven en dat zal nog wel even duren denk ik. Het verhaal:
‘sochtends om 7.15 opgestaan. En even later onder de douche gegaan en toen voelde ik een beetje wat opkomen. Maar ja, ik had al 4 weken voorweeen dus ach… Micha zou net weg gaan maar omdat ik onder de douche stond en voorzichtig zei dat ik wat voelde ging hij Ivar wel even aankleden. Bij het afdrogen dacht ik, hhhmm, het zou echt wel de start kunnen zijn. Micha is Ivar toen maar direct naar Claudia gaan brengen. Dat was rond 745. Om 8.05 was hij weer terug. 5 minuten later hebben we de boodschappendienst van de verloskundige gebeld. De weeen kwamen al om de 3 minuten. Toen ik had opgehangen werd het echt heftig. De verloskundige belde niet direct terug. Micha is op mijn verzoek toen snel de buurvrouw gaan halen die ook verloskundige is. Die heeft ons super geholpen en binnen 10 minuten nadat ze binnen stapte was ons kindje geboren….
Mijn bevalling van Ivar duurde totaal 5,5 uur, dus we vermoedde wel dat het nu nog wat sneller zou gaan. Dit hadden we echter niet verwacht, maar ach, je kan er maar vanaf zijn
Silke heeft wel veel vruchtwater en meconium (poep dus ja) binnen gekregen maar deed het geliijk goed. Nog wel de eerste dagen wat misselijk geweest. Voor de rest gaat het prima en met de hele gelukkige mama ook.
En wat betreft de babypoule zag ik dat Freek de overwinning al heeft opgeist. Terecht hoor als je de naam idd bijna goed hebt. Gefeliciteerd broertje en je ziet je prijs wel verschijnen over een tijdje.
